Soms is een rolstoel zoveel meer dan alleen een hulpmiddel. Het is iets dat je ondersteunt om te gaan en staan waar jij wilt. Iets dat je helpt om deel te nemen aan het leven, op jouw manier. Iets dat ervoor zorgt dat je mooie en waardevolle momenten kunt beleven, groot en klein. Vandaag is de dag dat ik afscheid moet nemen van mijn trouwe Permobil F3.

De foto bij deze blog is gemaakt tijdens mijn inschrijving bij de Kamer van Koophandel. Een bijzonder moment. Niet omdat ik daarmee ineens een succesvolle ondernemer ben geworden, maar omdat het een tastbaar bewijs is van iets waar ooit aan werd getwijfeld mijn vermogen om te groeien, te leren en mijn eigen weg te vinden.

Ik vind het niet altijd makkelijk om over achteruitgang te praten. Ook omdat ik zelf het liefst kijk naar de dingen die ik nog wel kan. Naar de mogelijkheden die er nog zijn om dingen zelf te kunnen blijven doen. Naar hoe ik mijn leven leef, ondanks de uitdagingen die daarbij komen kijken. Maar hoe graag ik ook kijk naar wat nog wel kan, de realiteit is soms anders.

Hulp vragen lijkt soms eenvoudig, maar is het niet. In deze blog deel ik waarom hulp vragen voor mij niet vanzelfsprekend is, en waarom zelfredzaam zijn niet betekent dat je alles alleen hoeft te doen.

                                               Mijn hoofd wil, maar mijn lijf vraagt soms iets anders.

Tijdens mijn eerste bezoek aan de VeineDAGEN ontdekte ik hoeveel waarde er zit in de combinatie van innovatie, ontmoeting en ervaringskennis. In deze blog neem ik je mee in wat deze dag mij bracht.

Wanneer je een nieuw hulpmiddel krijgt, zou het ideaal zijn als je niet direct afscheid hoeft te nemen van je vertrouwde hulpmiddel. Juist tijdens de overgang is het belangrijk dat er ruimte is om te wennen. Een nieuw hulpmiddel vraagt tijd. Je moet ontdekken hoe het werkt, hoe het voelt en wat het betekent in je dagelijks leven. Zeker als het hulpmiddel belangrijk is voor je zelfredzaamheid, veiligheid en comfort.