Mijn hoofd wil, maar mijn lijf vraagt soms iets anders.
Mensen denken bij een eigen bedrijf vaak aan vrijheid. Zelf bepalen hoe laat je je dag begint, hoe je je werk indeelt en op welke manier je je uren maakt. En dat is ook zo. Die vrijheid is er. Maar als je een handicap hebt en een eigen bedrijf runt, voelt het soms alsof je eigenlijk twee banen hebt.
De ene baan is mijn bedrijf.De baan waarin ik werk aan ideeën, zichtbaarheid, contacten, opdrachten en alles wat daarbij komt kijken. De andere baan is mijn lichaam.
Een baan die nooit stopt, een baan waar ik mee opsta en mee naar bed ga. Een baan die 24 uur per dag doorgaat. Mijn lijf is een 24/7 baan. Iedere dag is weer een verrassing hoe het gaat. Geen dag voelt precies hetzelfde. Soms word ik wakker met een hoofd vol plannen, motivatie en zin om aan de slag te gaan, terwijl mijn lijf al aanvoelt alsof het een marathon heeft gelopen. Dat is een spanningsveld dat niet altijd zichtbaar is voor de buitenwereld.
Aan de buitenkant zien mensen misschien iemand met een eigen bedrijf. Iemand die bezig is met opbouwen, schrijven, zichtbaar zijn een glimlach en stappen zetten. Maar wat vaak niet gezien wordt, is wat daar vanbinnen allemaal onder ligt. Het afwegen, het aanpassen, het voelen en keer op keer schakelen.
En iedere dag opnieuw bedenken of ik er goed aan doe om voor een bepaalde keuze te gaan.
Want hoe graag mijn hoofd soms ook wil, mijn lijf heeft daar niet altijd dezelfde mening over.
Ondernemen met een handicap betekent voor mij dan ook niet alleen werken aan mijn bedrijf. Het betekent ook iedere dag opnieuw samenwerken met mijn lichaam. Luisteren naar signalen. Grenzen serieus nemen. Soms bijsturen. Soms gas terugnemen. En soms accepteren dat iets vandaag niet lukt zoals ik het graag zou willen.
Dat is niet altijd makkelijk. Zeker niet als je ambitie hebt, ideeën voelt borrelen en graag vooruit wilt. Maar ik heb ook geleerd dat aanpassen niet hetzelfde is als opgeven. Soms is aanpassen juist de manier om het op de langere termijn vol te houden.
En misschien is dat ook wel een vorm van kracht die niet altijd zichtbaar is.
Ondernemen draait niet alleen om doorzetten. Het draait ook om eerlijk zijn naar jezelf. Om verantwoordelijkheid nemen voor wat je lichaam aangeeft. Om keuzes maken die niet alleen goed zijn voor vandaag, maar ook voor morgen.Mijn agenda kan ik plannen. Mijn lichaam niet altijd. En juist daarom vraagt ondernemen voor mij om meer dan alleen motivatie en inzet. Het vraagt ook zachtheid, zelfkennis en het vermogen om steeds opnieuw af te stemmen. Misschien heb ik inderdaad twee banen.
Mijn bedrijf is er daar één van. Maar mijn lichaam is de baan die altijd met me meeloopt.
En toch kies ik er iedere dag opnieuw voor om te blijven bouwen. Op mijn manier. In mijn tempo. Met aandacht voor wat wel kan, zonder te ontkennen wat lastig is. Want ook dat is ondernemen. Niet ondanks mijn lichaam, maar samen met alles wat daarbij hoort. Voor mij gaat ondernemen niet alleen over plannen maken en doelen behalen. Soms gaat het ook over afstemmen, aanpassen en steeds opnieuw kiezen wat op dat moment haalbaar is.
Reactie plaatsen
Reacties